KUNA (kuna)

Kuna jest niewielkim ssakiem drapieżnym wywodzącym się z licznej rodziny łasicowatych. Z reguły waży nie więcej niż trzy kilogramy, a jednym z jej znaków rozpoznawczych jest miękkie i bardzo puszyste futerko, które zabarwione jest na szarobrązowo, czasem zaś przyjmuje także barwę brązowo-żółtą. Tak kończyny, jak i ogon kuny są ciemniejsze niż reszta ciała tego ssaka, na szyi zaś można z reguły dostrzec białą plamę, która rozciąga się następnie w kierunku tylnych łap zwierzęcia.

Zwierzę można spotkać na terenie niemal całej Europy Środkowej oraz Południowej, również w naszym kraju mamy z nim więc często do czynienia. Dwie najbardziej znane odmiany to kuna leśna i nieco mniejsza od niej kuna domowa, warto przy tym nadmienić, że bliższych i dalszych krewnych znanych w naszym kraju kun można spotkać również na terenie Azji. Sama kuma z reguły żyje od ośmiu do dziesięciu lat, chyba że wcześniej padnie ofiarą swoich naturalnych wrogów, takich jak choćby wilk albo człowieka. Jest zwierzęciem nocnym, który niekiedy przydaje się w gospodarstwie domowym, poluje bowiem na nornice, myszy i szczury, a więc gryzonie, które mogą spowodować w nim spore straty. W przypadku braku zwierzyny, na która można polować kuna zadawala się owocami, zjada jednak również owady, a nawet ptasie jaja. Ten swoisty brak wybredności sprawia zresztą, że kuna jest zwierzęciem dość kłopotliwym. Nocą lubi zakradać się tak do kurników, jak i gołębników tam zaś często zabija znacznie więcej ptactwa niż jest w stanie zjeść. 

Ku rozpaczy wielu obrońców przyrody kuna staje się często łakomym kąskiem nie tylko dla wilków i lisów, ale również dla kłusowników. Tych ostatnich przyciąga przede wszystkim jej lśniące futerko, które ciągle znajduje spore grono nabywców. Współcześnie coraz więcej mówi się jednak o ochronie zwierząt, czapka z kuny nie znajduje już więc tak dużego uznania w oczach kobiet, jak miało to miejsce kilkadziesiąt lat wcześniej.

Osoby trafiające do Chorwacji nie mogą nie dostrzec zbieżności pomiędzy zwierzęciem, a nazwą waluty, w jakiej płaci się za pokój hotelowy oraz obiad w restauracji. Co istotne, nie mówimy tu wcale wyłącznie o zbieżności słów, nazwa chorwackiej waluty nawiązuje bowiem do popularności kunich skórek w dawnej polityce fiskalnej tych ziem.